Saatine baktığında zamanın oldukça geç olduğunu gördü.Yağmurda şiddetini iyicene arttırmıştı.Islanmamak için sokulduğu köşeye birazdaha yerleşmeye çalıştı fakat faydasızdı hala tamamen yağmurdan kaçamıyordu.Pardesüsünün yakalarını iyicene kaldırdı yukarı esen rüzgardan korunabilmek için.Uzun saçlarının bir kısmı artık sırıl sıklam olmuş ve oldukça dağılmıştı. Gök yüzüne kaldırdı kafasını ve düşündü yağan yağmura bakarak bu gece şehir onun için ağlıyordu bu özel gecede. Yalnızdı bu gecetam bir yıl olmuştu ve en son mutlu olduğu sevdiği sevildiği yerde idi.Fakat tek fark artık yalnızdı.Kimsesizsevgisizyalnız sadece o şehir ve yağmur.
Dudakları aralandı ve bir fısıltı halinde çıktı sözler “Ağla şehir ağlabenim içinde ağla ben artık gözyaşı dökemiyorumbenim dökemediklerim yerine de sen dök.”
Hafif bir ürperti içini titretti artık üşümeye başlamıştı fakat kimin umrundaydı ki.O olayların bittiği son sözlerin söylendiği yere gelmişti tam bir sene sonra yaşananların tek şahidi ise bu kaldırımlardı. Düşünmeye başladı kimbilir nelere şahit olmuştu bu kaldırımlar şu köşedeki çınar ağacı.Kimbilir kaç mutluğakaç hüzünekaç ayrılığa kaç hayata.O sadece bunlardan biri idi gelip geçen ama bu akşam burası ona aitti. Gidebilceği başka yer yoktu bu gece sadece burası son kez elini tuttuğu gözlerinin içine baktığı bu yer. Zaman nasıl da akıp geçmişti.Kolay değildi hayatında oluşn o boşlukla yaşamak ama olsun şu anda burada idi ve koca bir yıl geçmiştikim bilir kaç taneside gelip geçicekti.Onsuzyalnızkimsesiz.Başkasını istemiyordu hala onu istiyordu kollarında.Ona sarılmak istiyordu güzel kokusunu içine çekmekogüzel gözlerinin içine dalıp gitmek.
Tekrar düşünmeye başladıkurumuş dudaklarını ıslatıp hafif araladı ve bu sefer bir fısıltıdan daha yüksek bir sesle konuştu.
-İşte burdayım bu geceyağan yağmurun aldındabenim-bizim için ağlayan şehrin kollarında kimsesiz bir çare.Özlüyorum senikokunudokunuşunusesini.O güzel gözlerinin içine dalıp gitmeyi.Özlüyorum seni tüm kalbimlebedenimle.Elveda tekrar karşılaşacağımız güne kadar.
-Seni seviyorum......
Ve sığındığı köşeden çıkıp karşı kaldırıma doğru yürüdü.Pardesüsünün cebinden onun için aldığı gülü çıkartıp özenle kaldırımın üzerine bıraktı.Doğrulduktan sonra bir süre daha orda ayakta hareketsiz durduktan sonra arkasını döndü ve gecenin karanlığında şehrin gözyaşları arasında kayboldu


LinkBack URL
About LinkBacks
canim azerbaycan






Reply With Quote