Mövzu: Unutmağı öyrət mənə

Düser yenə Həsrətim gözlərimdən..
olar satar satar sən iy verər hər bir hərfim

Gecələri yildizlarin buludlar arasından cikacak Ayı gözətləniləri gibibu Gözlər də səndən gələcək bir i$ik bir iz gözləyir.
Gideli aylar olmu$her saniyəsi sensizlige boguldu.. // və nə acı bax bibi/hələ boguluyor...!
Üzülmesemde ardıq köhnəsi kimi sənsiz Qədərimə ..
yenə də əsası gecələri sənli Dü$üncelerime maneə ola bilmirəm

Yüregimi A$k''a daddırıb batardın Xəyallarımı...
Unutmağı bilməyən Melege demək yakismadi inan
... ya bir inad ugruna actigin yaralar..?

Adi bədən ta$ deyil Ürək...!!
ki sənin vurdugun bu Ürəksənsəs(n)i sevən idi

ağla sigmaz əməklər xəyallar xoşbəxtliklər tasidi maneələrə ragmen..
bu gücün bu sevginin səbəbi sənində sevdigin Sevdamız idi...
Sevda yolunda sonsuzlara ölümsüzlüge əl vermi$
bütün dagta$ tikan üstündə getməyə varıq deyən... iki mələk

nə cok eskimi$iz..
bizimlə birlikdə o gözəl duyğular..
andlara yapışan bir sevda bir söz ilə nasil dərin acitilmi$..bir ürəyin icinde qan-rəvan cirpiniyor..

istəmədən bir ürəyi üzən Sən
istemedeno ürəkdən səni cikarmak istəyən Mən..
və..
bunu basaramiyan Mən
buna kizan məni icten ice yaxan yikan Qürurum...!

Gəl ardıq naməlum uzaqlardan...
susdur icinde bittigim Qüruru

unutmağı ögret mənə..

içimdən fərarilik et/ət özünü