Mövzu: Aşıq Danışır

[Forumda Tapılan Linkleri təkcə üzvlərimiz Görə bilər. ]

Uşaqlıq,
Səni arz etdim,
Mən olum birdə haman,birdə haman gün,
Qane oldum beşikə,qane oldum süd içün,

O xəyaldan özümə qəsr ayırırdım
O günün ısısı ilə bən can alırdım
Yüngül,bir quş gibi göydən bac alırdım
Dağı dağ üstə aşırdım
Sel olub arxla axırdım
Necə dəryayə dalırdım
Bir işarətlə,sevinc-dürrünü, yerdən qoparırdım
O məhəbbət incələrin köksə salırdım
Varıdım varlıqı dün çağda danırdım,
Hər nə istərmişidim zehn ilə bir tez yaradırdım

Nə süleyman gibi bir bəndəni qul etmişidim
Nə həvasi qəsrilə-mur etmişidim
Mən bir ilham ilə
Külli dəryaları bir ləhzədə seyr etmişidim


Həvəsim bir quru yarpaq
İstəmir bir daha könlüm,
Xoş ola hamı dərindən,
hami insanlar içün

İndi insanlar olur qəsrimə pillə,
Bəndə çıxarkən
Onların qanları olmuş süd içün,
Bəndə içərkən

İndi ilham vərindən
Quru ibham arasında
Yalan sözdü dodağında
Dadı vardır damağında
Dağı artıbdı dağında
Yara vardır yarasında
Can verir gənc çağında

Odu ki,incə İnamlar
Qırılırlar bir bə bir
Heç olurlar,
Ömrünün gənc çağında
O ilham alan könlü Boğurlar,
İnamin lap qırağında!

İndi ilham vərindən
İnsanlığın qol-budağın köklü biçirlər
Xuni-insani içirlər
Şərəfi dibli biçirlər


Küsürəm könlüm ilə,
Küsməmiş bir səsi boğdum içərimdə

Sən küsüb barışarsan
Buludlarla qarışarsan
Qarışan kən
İnci hasrət bu bulurdan görnə sellər tökülürlər

Uşaqlıq o hicablar ki gözüm-üstü itirmiş
Qeybidən hər olumun sırrı bitirmiş
Nə içün bəndə böyüklük arzı etdım
Bilməzidim
Böyüdükcə sirrilərdə gözümdən itirmiş!

Uşaqlıq,quru çöp tək anadan sən süd əmərsən
Ana can verdikcə onun canın içərsən
Boy atankən nə içün əməgin köklü biçərsən?
Sən gül aşdıqca,o solarmış
Sən boşaldıqca,o dolarmış
Sən yıxıldıqca,onun rəngi atarmış
Nə içün nənə can səsləyib,səndə küsərsən!
Sən bilərsən
Nədən oldum PƏKƏR,amma səndə “gülər”sən

Nə günüzlər ki güdürdüm ucalam
Yetirəm sərvicən ondan bac alam
Oturub damda birdə o ulduzları sayaydım
Gecə qısalankən günəşin qanlı-dodağından kam alaydım
Dağların gül açanda
Məndə könlümün dərdin açaydım
Dağların gül açanda
Məndə könlümün dərdin açaydım

Varma sırrıvı, la,la
Al sırrı der,o lala
Odur susdu ürək, ki
Güldü köksəmə lala

BƏLKƏDƏ BU SON SIĞARA ALIŞDIQ

Gəlin birdə dosluqla barışaq
Bu son günlərdə,yenə bir sığara alışaq
Uçaq burdan,uçaq,buludlarla qarışaq
Qurulmuş gözlər vərindən ağırdan bir yağaq

-bir sönük vulkanam qardaş
Bu cızha-cız qalan közümün geçdigidir
Göz yağmurlarımla bağlaşıb
Onu söndürə-söndürə,bəni yandırır
Ürəgimin yağını əridir,
Canımı alır,
Alır...,
və ...,
Bəni qurtarır-

Gəlin bu son dəfə birlikdə
Bəlkədə bu son sığara alışdıq!

Aşıq-pəkər qardaşım bu son şeirində avatorlarında siqar olmaqı düşündüm əcayib anlamı var məncə son zamanlarda dostluq mesaji verir.

Bilirsən nədir yoldaş!
İnsanın pisligin yaman tez görərlər!
Ancaq pislig nədir yaxçılıq nədir?

O çağacan ki varsan bir lat sıqara çəkənsən!,ölən çağ bütüvü yontalırlar!,
Neyləmək!İnsanlar dirikən nə yaman təkdirlər...,

Bu söysəl də Yurd Sevan kimi dosların sağlığına...

Bu, bir insan
Ağzında bir ışıq çöp
Tüstüsü boğur,
Dolaşır cığ tək özgə baxışlara
Bir çat gibi yaraşır dodaqlara
Və çataq gibi
Sürünürr çaş yollara
Çarpaşıq dolur gözlərə
Ağrıdır,
Dörd ayaqlı insanları

Ama heç darıxmır,
Bu bulanıq ormandan
Çaşqın güdür bu tüstüsüz baxışları!

İnsanlıq adının çatırtısı
Heç qulaqa dəymir
Və yalan-tüstülü hava,
Heç Ağrıtmır gözləri

Və bu ağzındakı çöpün tüstüsü
Boğur,
Bu dörd ayaqlı insanları

yaşa aşIq həmməşəki kimi bizi şiirlərizinən başi uca elədiz

Bu xalqın başı ucalığındandır
Hər çağ,hər zaman fəxr etmişəm ki Azərbaycan xalqının qulluğunu edirəm,

*****

Heç yadımdan çıxmaz buraya ilk dəfə gəldigim gün,gəldim ama daha gedənmədim,O gün PC imdən neçə Ağırlıglı yazı silinmişdi!bütün yazdıqlarımı oyandan buyandan yenidən yığdım,ancaq bir söysəli tapa bilmədim,Bir azı yadımda qalmaqdan Google də aramaqdan buraya atıldım

[Forumda Tapılan Linkleri təkcə üzvlərimiz Görə bilər. ]

Bunu görməkdən hamısı yenidən yadıma düşdü!
O çağdan buyana buradayam,hər zaman fəxr edirəm siz ilə tanış olduğuma


Nədən Bəni bu sümsük adamlarla inamdınmı!?

Hançı suça bəni inamdırdınmı?
Kim bir baxışa yandırdın ürəgimi,

Qarşında istəkimi bu qan könlümdə boğdum
Yoxluqunda coşğun,yağmurlarımla boğuldum
Çənsiz – dumansız ,susqun doldum
Nədən bəni bu sümsük adamlarla inamdınmı!?

Sənlə,yalandan-Doğrudan dilimə caymır
Telsiz sözlərim titrəyən ürəgimdən calanır
Üzündən dönməgimi nədən bildinmi?
Nədən bəni bu sümsük adamlarla inamdınmı!?

Dənizin Qırağında bir ağac

Dalğalar dalbadal çırpır
Qayaları sökür
Fırtanalar əsir
Buludlar gəlməkdə
Günəş sönür

Əsər yellər budaqlarını qamçılıyır
Yarpaqlarını qoparır
Bir Ada dalından qasırğa gəlir
Bir Ada!...

Yağmur Yağır
Bu şeh qıraqda kimsə görünmür
Təkcə bir Dəniz çırağı
Dənizin Qırağında bir ağac

Bugün

yaşa

Nəm gözlərim,ürəgimin
Bəhrinə tufan verir
Köhnə yaram toxtamamış
Yeni yaram qan verir
Könlümdəki qara qanlar
İşdən saldı məni lam
Qırx qaramı çıxartmamış
Qırxbirə fərman verir

Bir tel içün əsir oldum
Oldum qurban tellərə
Bel bağladım yad elinə
Düşdüm eldən ellərə
Göz-yaşlarım boğdu bəni
Saldı seldən səllərə
Könlüm bəhri qəmlərimə
Gör necə cövlan verir

Dünya bağına girməmiş
Xəzanladı bağü-bərgim
Üzarımda tərli-tərli
Qırçınladı irəgim
Cavanlığın şux vaxtında
Həzin oldu ürəgim
Heç qınamam səni fələk
Dərsini dövran verir!

Neçə gözəldən birsinə
Dünya vəfa etmədi
Kimi gəldi,kimi keçdi
Soldu,bəqa etmədi
Gözlərimin yaşlarına
Yarim bəha etmədi
Kaman qəddim,ox əcəlim
Ömrümə xəzan verir

Kim görübdür sazsız Aşıq!?
Teli dağlar dağıdır
Ürəgində qəm kolları
Sürğün elin dağıdır
Kəndin yanan çırağları
Könül şəhrin yağıdır
ƏLƏSGƏR yolunda,PƏKƏR
Əli-bağlı can verir