Mövzu: Süruri

Qamətim ğəmdən büküldü sünbüli-pürtab tək
Gözlərim qan ilə doldu laleyi-sirab tək

Cəng içün hər dəm dili-xaradan ol sərvi-rəvan
Daş saqlar sineyi-simin içində ab tək

Eşq kuyində naməd pütəm ki,nə”lü dağdən
Cismim üzrə hər tərəf olmuşdurur qullab tək

SÜRURİ

XV əsrin sonu və XVI əsrin əvəllərində yaşamışdır.O,Nəsimi ədəbi məktəbini davam etdirən istedadlı bir sənətkardır.Onun hürufi görüşləri təbliğ edən şeirləri çox məşhur olmuşdur.Xüsusən Şah İsmayıl Xətayi hakimiyyət başına gəldikən sonra(1502-1524) öz fikirlərini daha sərbəst söyləməyə imkan tapmışdır.

1515-ci ildə Sultan Səlim orduları Təbriz şəhrini tutduqdan sonra bir sıra elm-sənət adamları ilə birlikdə Süruri də Türkiyəyə göndərilmişdir.O,burada da bir şair kimi böyük şöhrət qazanmışdır.

Süruri yaradıcılığı əsasən hürufiliyə həsr olunmuş əsərlərdən ibarət olsada,onun məhəbbət mövzusunda yazılmış qəzəlləridə vardır.Bu qəzəllər olduqca səmimi və yüksək bədii zövqlə yazılmış sənət nümünələridir.

Ta müənbər kakilin xurşidə salmışdır kəmənd
Bağlamışdır boynumu zənciri-zülfün bənd-bənd

Qəddi-dilcuyin nəhalın gördü çün gülzardə
Durdu ayağ üstünə tə”zim edüb sərvi-bülənd

Ənbər-əfşan zülfünə irmək dilər cana könül
Allah-Allah,nə uzaq sevdayə düşmüş dərdmənd

Nasiha!pənd etməgil mehrindən ol məhparənin
Şöylə dolmuşdur könül kim,qalmamışdır cayi-pənd

Ey Süruri xətti-sevdasından anın baş çəkən
Parələnsin tiği-möhnətlə qələm tək bənd-bənd